Digital Fragmenta Historicorum Graecorum (DFHG)

DFHG URN Retriever

LIBER OCTAVUS

A TRAJANO USQUE AD CONSTANTINUM MAGNUM. 98-306 P.C. PHILO BYBLIUS. ASPASIUS BYBLIUS. FAVORINUS ARELATENSIS. HADRIANUS CAESAR. ARRIANUS NICOMEDENSIS. PHLEGON TRALLIANUS. CEPHALION. NICANOR ALEXANDRINUS. TELEPHUS PERGAMENUS. [JASON ARGIVUS.] CHARAX PERGAMENUS. CREPEREIUS CALPURNIANUS. CALLIMORPHUS. ANTIOCHIANUS. DEMETRIUS SAGALASSENSIS. [AMYNTIANUS.] DAMOPHILUS BITHYNUS. CHRYSEROS. ATHENAEUS NAUCRATITA. JUDAS. SEVERUS IMPERATOR. ASINIUS QUADRATUS. NICAGORAS ATHENIENSIS. LUPERCUS BERYTIUS. CALLINICUS. EPHORUS CUMANUS. NICOSTRATUS TRAPEZUNTIUS. NICOMACHUS. CALLICRATES TYRIUS. THEOCLES. ZENOBIA. PORPHYRIUS TYRIUS. DEXIPPUS ATHENIENSIS. EUSEBIUS. ONESIMUS.
619

PHLEGON TRALLIANUS

619

PHLEGONTIS TRALLIANI FRAGMENTA

ΠΕΡΙ ΘΑΥΜΑΣΙΩΝ

39.
Ἐγεννήθη καὶ ἐπὶ Ῥώμης ἀνδρόγυνος, ἄρχοντος Ἀθήνησιν Ἰάσονος, ὑπατευόντων ἐν Ῥώμῃ Μάρκου Πλαυτίου καὶ Σέξτου Καρμινίου,** (1) Ὑψαίου καὶ Μάρκου Φουλβίου Φλάκκου· δι ̓ ἣν αἰτίαν σύγκλητος ἐκέλευσεν τοὺς ἱερομνήμονας ἀναγνῶναι τοὺς Σιβύλλης χρησμοὺς, καὶ ἐξηγήσαντο τοὺς χρησμούς. Εἰσὶν δὲ οἱ χρησμοὶ οἵδε· Ὅσσα τέρα καὶ ὅσσα παθήματα δαίμονος αἴσης ἱστὸς ἐμὸς λύσει, τάδ ̓ ἐνὶ φρεσὶν αἵκε νοήσῃς, Ῥώμῃ ἑῇ πίσυνος· καί τοί ποτε φημὶ γυναῖκα ἀνδρόγυνον τέξεσθαι ἔχοντά περ ἄρσενα πάντα, νηπίαχοί θ ̓ ὅσα θηλύτεραι φαίνουσι γυναῖκες. Οὐκ ἔτι δὴ κρύψω, θυσίας δέ τοι ἐξαγορεύσω προφρονέως Δήμητρι καὶ ἁγνῇ Περσεφονείῃ. Ἴστω δ ̓ αὐτὴ ἄνασσα θεὰ, τὰ μὲν εἴκε πίθηαι σεμνοτάτῃ Δήμητρι καὶ ἁγνῇ Περσεφονείῃ. Θησαυρὸν μὲν πρῶτα νομίσματος εἰς ἕν ἀθροίσας, ὅττι θέλεις ἀπὸ παμφύλων πόλεών τε καὶ αὐτῶν (ἀστέων?), μητρὶ Κόρης Δήμητρι κέλευ θυσίαν προτίθεσθαι. Αὐτὰρ δημοσίᾳ κέλομαί σε τρὶς ἐννέα ταύρους φανὰς ἠῦκέρους θυέμεν λευκότριχας, αἵ κεν ὑμετέρᾳ γνώμῃ κάλλει προφερέσταται ὦσιν. Παῖδας, ὄσας πάρος εἶπα, κέλευ Ἀχαῖστὶ τάδ ̓ ἕρδειν ἀθανάτην βασίλισσαν ἐπευχομένας θυέεσσιν σεμνῶς καὶ καθαρῶς· τότε δὴ μετέπειτα δεχέσθω ἔμπεδ ̓ ἀφ ̓ ὑμετέρων ἀλόχων ἰρ, αὐτὰρ ἐπ ̓ αὐτοῖς ἰστῷ ἐμῷ πίσυνοι λαμπρὸν φάος αἵδε φερόντων σεμνοτάτῃ Δήμητρι, τὸ δεύτερον αὐταὶ (αὐτὰ Xyl. Αὖτε W.) [λαβοῦσαι τρὶς τόσα νήφαλα πάντα πυρὸς μαλεροῖο τιθέντων, ὅσσαι ἐπισταμένως θυσίαν γρααὶ προτίθενται. Προφρονέως δ ̓ ἄλλαι Πλουτωνίδι τόσσα λαβοῦσαι, ὅσσαι ἐν ἡλικίῃ νεοθαλέα θυμὸν ἔχουσιν νηπίαχοι, σεμνὴν Πλουτωνίδα παντοδίδακτον ἐν πάτρᾳ εὐχέσθων μίμνειν πολέμου κρατέοντος, λήθην Ἑλλήνεσσι πεσεῖν πόλεώς τε καὶ αὐτῆς. Θησαυρὸν δ ̓ ἑταροὶ καὶ παρθένοι ἔνθα φερόντων, ἱστῷ θειοπαγεῖ νυμφάσματα ποικίλα σεμνὴν, Πλούτωνι κοσμεῖτο ὔπως σχέσις ᾖσι κακοῖσι. Προφρονέως δ ̓ ὅτι κάλλιστον καὶ εὐκτὸν ἐπ ̓ αἶαν ὡς θνητοῖσιν ἰδέσθαι ἐπέπλετο, καὶ τὸ φέρεσθαι ἱστῷ σύμμικτον δῶρον βασιληίδι κούρῃ· αὐτὰρ ὅτ ̓ ἂν Δήμητρι καὶ ἁγνῇ Περσεφονείῃ· γαίας ὑμετέρας ἀπερυκέμεναι ζυγὸν αἰεὶ, Αἰδώνῃ Πλούτωνι βοὸς κυανότριχος αἶμα, λαμπροῖς εἵμασι κοσμητοὺς μετὰ ποιμένος, δστις ἡματίῳ πίσυνος βοὸς ἄρτεμος αὐτὸς δ ̓ ἔσται ὅσσοι τ ̓ ἄλλα ὁμοῦ πίσυνοι κατὰ πατρίδ ̓ ἔασι· μὴ γὰρ ἀπιστόφιλος θυσίανισιν ἀνὴρ παρεπέσθω· ἔξω δ ̓ ἔνθα νομιστὸν ἐπέπλετο φωτὶ τάδ ̓ ἔρδειν, νούπιστοι καταδαιτὸν ἔχειν θυσίαν, κατὰ δ ̓ αὐτὴν ὅστις ἂν ἡμετέρων χρησμῶν ἔδρις ἐς τόδ ̓ ἴκηται σεμνὸν Φοῖβον ἄνακτα μετελθέτω ἐν θυσίαισι, προφρονέως βωμοῖς ἐπὶ πίονα μηρία καύσας, αἰγῶν παλλεύκων νεάτην· ἀτὰρ οἴδατε πάντες, λεσσέσθω Φοῖβον παιήονα κρᾶτα πυκάσσας, ἰκτῆρες πίπτοντες ὄπως λύσις ᾖσι κάκοιο· νοστήσας δ ̓ ἀπὸ τοῦ βασιληίδα πότνιαν Ἥρην, ἀργὴν βοῦν θύων πατρίοισι νόμοισι κατ ̓ αἰσαν, ὑμνεὶν αἵκε γένει προφερέστεραι ὦσ ̓ ἐνὶ λαοῖς, καὶ νήσων ναέται τὴν ἀντιπάλων (τῶν ἀγχιάλων ̓) ὅτ ̓ αἶαν (εἴεν? Οὐ δόλῳ, ἀλλὰ βίᾳ Κυμαίδα πρόφρονες αὔται, νάσσωνται σεμνῆς βασιληίδος οἶς ἐτίθενται, ἐν πατρίοισι νόμοις Ἥρας ξόανόν τε κατ ̓ οὔκον, ἕξει δ ̓ ἃν μύθοισιν ἐμοῖς τάδε πάντα τίθηνται, σεμνοτάτην βασίλισσαν ἐπέλθῃς ἐν θυσίαισιν· ἐν πολλῷ χρόνῳ αὖ τότ ̓ ἐφ ̓ ὔστερον ὅς κεν ἐπ ̓ αὐτοῖς νήφαλά κεν ῥέξας ὅσαι ἡμέραι εἰς ἐνιαυτόν. Ὅς κε τάδε ῥέξει, κείνου κράτος ἔσσεται αἰεί. Νηφαλίμων ἀρνῶν τε ταμὼν χθονίοις τάδε ῥέξον, ἠμος ἀν ἤδη ἔχοις μεγαλήτην οὐκ ἀπάντη ξεστοδόταν ξοάνῃσιν καὶ τἀλλ ̓ ὅς ἐλεξασαφι, ἐν πετάλοισιν ἐμοῖς ὑπὸ κερκίδος ἀμφὶ καλύπτρας ἵμερτός σε βάλεν γλαυκῆς ἐλάας πολυκάρπου, ἀγλαὰ φύλλα λαβοῦσα λύσιν κακοῦ ἦμος ἂν ἔλθῃ ὔμμι χρόνος μάλα κεῖνος, ἐν ποτε τἆλλα νεόγνη· τρωσδητε παύσει σε κακῶν., ἅμα δ ̓ Ἑλλάδος ἐκ γῆς· αὐτὰρ σοῦ μεταβᾶσαν ἐποτρύνεις ἀγορεῦσαι.
39. Fuit et Romae androgynus, archonte Athenis Iasone: Romae M. Plautio et Sexto Carminio coss.** Hypsaeo ac M. Fulvio Flacco consulibus. Quam ob causam senatus jussit, a sacerdotibus Sibyllae oracula recitari, atque exponi. Sunt autem haec: Omnia prodigia et fatales ordine casus Tela mea expediet, sin condita mente tenebis, Roma mihi parens. Nam partum femina quondam Ancipitis sexus edet, cui nulia virilis Membra absint sexus: sed et omnia protinus adsint Conspicienda, gerunt quae prima aetate puellae. Disce quibus jam tunc operandum sit tibi sacris Et Cereri et natae Cereris: num dicta facessas, Ipsa mihi testis fuerit regina monenti. Persephonae in primis castae, et Cereri venerandae, Thesaurum ex multis cura componere nummis, Sive voles ex omnigenis hunc urbibus auctum, Hunc Cereri sacrum pones, propriumque dicabis. Hinc coram populo novies ter ducere vaccas Pulchras, cornutas, nitidas candore pilorum, Et quas vos cunctis forma praestare putetis. Et totidem ritu peragant haec sacra Pelasgo, Reginam leti exsortem celebrentque puellae Et pure et caste. Nec non uxoribus inde A vestris stabiles divae exhibeantur bonores, Hae, telae rursus nostrae concepta tenentes, Magnificae Cereri splendentia lumina gestent: Ter totidem jactentque in flammas sobria sacra. Quae ritus vetulae norunt, formamque sacrorum. Ast aliae totidem Plutonidi munera mittant, Quarum aetas tenera, et gravibus mens libera curis. Et venerandam orent Hecaten, ac cuncta scientem, Ut surgente domi maueat dea maxima bello, Ne patriae atque sui Graecos oblivio tangat. Inde ferant alii gazam, junctae hisque puellae, Licia divino varia et circumdata malo, His exornatus compescat uti mala Pluto. Tum quod prae cunctis pulchrum atque optabile teitus Educat, id malo cunctum, textoque feratur Munus reginae, Cerere est quae nata puellae. Jamque deas, ut servitil miseranda precatus Avertant patria vestra juga: sanguine nigro Plutoni Diti tum coerulei bovis, omnes Vestibus ornatos nitidis, et pastor ut adsit Ipse bovis ductor, nec non alii quoque vestra Parentes nutrit quos patria relligioni. Nemo etenim sacris incredulus impius adsit. Turba profana foras, divum decedite templis. Tractent sacra pii, et qui nostra oracula cailent, Hi Clario easte sacris operentur, et aris Pinguia caprarum candentum sumina ponant, Velatoque deum capite ante altaria proni Suppliciter pacem Paeeona poscite votis. Hinc regina deûm Juno placanda precando. Vacca tibi ritu patrio mactabitur alba, Matronaeque canant illam, celebrentque turaum Praecipuae, et si quas medio tenet Insula ponto. Non astu, sed vi Cumanam quippe coactam Illae habitant terram, venerandae patria quarum Reginae Junonis habet sculptum simulacrum. Ipsa aderit, si nostra illam praecepla secutus, Rite coles a me monstratis jam tibi sacris, Insuper agnorum quoque sobria sacra quotannis Exhibeas, Iuces anni totius in omnes, Manibus assidua cum relligione deinceps. Sic tibi propitiam divam facilemque tenehis: Cetera sub radiis velo occultata videbis In foliis nostris * * * Te desiderium quia dulce feracis olivae Corripuit, folia accipies medicamen ab illa Dum mala felici decedant tristia fine. Exoptata dies vobis, votisque petita Quae solvat tandem aerumnis, reddatque quietem. Haec tu me terris excitam fata Pelasgis Eventura tibi quondam praedicere cofis. (1) «Recte Meursius intellexit duas historias diversas in unam coaluisse. Scribi vult Μάρκου Πλαυτίου καὶ Σεντίου Αὐγουρίνου ex fast. Cons. s. a. 909. 157; sed ibi legitur M. Ceionius Silvanus C. Serius Augurinus. Fort. Pertinent haec ad a. 751. 2, ubi in fast. M. Plautius M. f. A. n. Sitvanus. L. Caninius Gallus, ut scribendum sit Μάρκου Πλαυτίου καὶ Λουκίου Κανινίου. Deinde excidit praeter alia nomen archontis Attici et consulis praenomen atque nomen Μάρκου Πλαυτίου. Namque in fast. Ad a. 628. 125. M. Plautius Hypsoeus. M. Fulvius M. f. Q. n. Flaccus. Ὑψαίου restituit Meurs., vulg. Μάρκου Πλατίου καὶ Σέξτου Καρμινίου, Υἱαίου, καὶ Μ. Φ. Φ. «Westerm. Carmen cum Westermanno intactum fere relinquimus. «Ego ita verti, ut qui in nugis difficilibus nugari libere statuissem.» Xylander.

DFHG URN Retriever

The DFHG URN retriever is a tool for retrieving and citing passages and words in the Greek texts Fragmenta Historicorum Graecorum by typing the corresponding URN.

For example:

  1. Hellanicus fr. 1
    urn:lofts:fhg.1.hellanicus.hellanici_fragmenta.phoronis:1
  2. The citation of the beginning of Hellanicus fr. 1 (Ἑλλάνικος ὁ Λέσβιος τοὺς Τυῤῥηνούς φησι, Πελασγοὺς πρότερον καλουμένους, ἐπειδὴ κατῴκησαν ἐν Ἰταλίᾳ, παραλαβεῖν ἣν ἔχουσι προσηγορίαν)
    urn:lofts:fhg.1.hellanicus.hellanici_fragmenta.phoronis:1@ἑλλάνικος[1]-προσηγορίαν[1]

DFHG Project     Creative Commons License