Digital Fragmenta Historicorum Graecorum (DFHG)

DFHG URN Retriever

205

TIMAEUS

205

TIMAEI FRAGMENTA

ΙΣΤΟΡΙΑΙ

ΙΣΤΟΡΙΑΙ
ΙΤΑΛΙΚΑ ΚΑΙ ΣΙΚΕΛΙΚΑ
LIBER VII
TIMAEI FRAGMENTA

60.

p. 205
Idem ibid. p. 519, Β:Ἐφόρουν δ ̓ οἱ Συραβῖται καὶ ἰμάτια Μιλησίων ἐρίων πεποιημένα· ἀφ ̓ ὧν δὴ καὶ αἱ φιλίαι ταῖς πόλεσιν ἐγένοντο, ὡς Τίμαιος ἱστορεῖ. Ἠγάπων γὰρ τῶν μὲν ἐξ Ἰταλίας Τυῤῥηνοὺς, τῶν δ ̓ ἔξωθεν τοὺς Ἴωνας, ὅτι τρυφῇ προσεῖχον. Οἱ δ ̓ ἱππεῖς τῶν Συβαριτῶν, ὑπὲρ τοὺς πενταχισχιλίους ὄντες, ἐπόμπευον ἔχοντες κροκωτοὺς ἐπὶ τοῖς Θώραξιν, καὶ τοῦ θέρους οἱ νεώτεροι αὐτῶν εἰς τὰ τῶν νυμφῶν ἄντρα τῶν Λουσιάδων ἀποδημοῦντες διετέλουν μετὰ πάσης τρυφῆς. Οἱ δὲ εὔποροι αὐτῶν ὁπότε εἰς ἀγρὸν παραβάλλοιεν, καίπερ ἐπὶ ζευγῶν πορευόμενοι, τὴν ἡμερησίαν πορείαν ἐν τρισὶν ἡμέραις διήνυον. Ἦσαν δέ τινες αὐτοῖς καὶ τῶν εἰς τοὺς ἀγροὺς φερουσῶν ὁδῶν κατάστεγοι. Τοῖς δὲ πλείστοις αὐτῶν ὁπάρχουσιν οἰνῶνες ἐγγὺς τῆς θαλάσσης· εἰς οὓς δι ̓ ὀχετῶν τῶν οἴνων ἐκ τῶν ἄγρων ἀφειμένων, τὸν μὲν ἔξω τῆς χώρας πιπράσκεσθαι, τὸν δὲ εἰς τὴν πόλιν τοῖς πλοίοις διακομίζεσθαι (φησὶ sc. Timaeus.) Ποιοῦνται δὲ καὶ δημοσίᾳ πολλὰς καὶ πυκνὰς ἑστιάσεις, καὶ τοὺς λαμπρῶς φιλοτιμηθέντας χρυσοῖς στεφάνοις τιμῶσιν· καὶ τούτους ἀνακηρύττουσιν ἐν ταῖς δημοσίαις θυσίαις καὶ τοῖς ἀγῶσι προσκηρύττοντες οὐκ εὔνοιαν, ἀλλὰ τὴν εἰς τὰ δεῖπνα χορηγίαν· ἐν οἷς στεφανοῦσθαι (φησὶ sc. Timaeus) καὶ τῶν μαγείρων τοὺς ἄριστα τὰ παρατεθέντα διασκευάσαντας. Παρὰ Συβαρίταις δ ̓ εὑρέθησαν καὶ πύελοι, ἐν τἷς κατακείμενοι ἐπυριῶντο. Πρῶτοι δὲ καὶ μίδας ἐξεῦρον, ἃς εἰσέρερον εἰς τὰ συμπόσια. Καταγελῶντες δὲ τῶν ἀποδημούντων ἐκ τῶν πατρίδων, αὐτοὶ ἐσεμνύνοντο ἐπὶ τῷ γεγηρακέναι ἐπὶ ταῖς τῶν ποταμῶν γεφύραις. Δοκεῖ δὲ μετὰ τῆς εὐδαιμοωίας αὐτῶν εἶναι τε τῆς χώρας, ἀλιμένου τῆς θαλάσσης παρηκούσης, καὶ τῶν καρπῶν σχεδὸν ἁπάντων ὑπὸ τῶν πολιτῶν καταναλισκομένων, τε τῆς πόλεως τόπος καὶ παρὰ τοῦ θεοῦ χρησμὸςσυμπαροξῦναι πάντας ἐκτρυφῆσαι, καὶ ποιῆσαι ζῆσαι ὑπὲρ τὸ μέτρον ἐκλελυμένως. δὲ πόλις αὐτῶν ἐν κοίλῳ κειμένη, τοῦ μὲν θέρους, ἕωθέν τε καὶ πρὸς ἑσπέραν ψύχος ὑπερβάλλον ἔχει, τὸ δὲ μέσον τῆς ἡμέρας καῦμα ἀνύποιστον· ὥστε τοὺς πλείστους αὐτῶν ὑπειληφέναι πρὸς ὑγίειαν διαφέρειν τοὺς ποταμούς· ὅθεν καὶ ῥηθῆναι (Timaeus sc. Φησί), ὅτι τὸν βουλόμενον ἐν Συβάρει μὴ πρὸ μοίρας ἀποθανεὶν, οὔτε δυόμενον οὔτε ἀνίσχοντα τὸν ἤλιον ὁρᾷν δεῖ. Ἔπεμψαν δέ ποτε καὶ εἰς θεοῦ τοὺς χρησομένους, ὧν ἦν εἷς Ἄμυρις, πυνθανόμενοι μέχρι τίνος εὐδαιμονήσουσι. Καὶ Πυθία ἔφη· Εὐδαίμων [Συβαρῖτα, πανευδαίμων] σὺ μὲν αἰεὶ ἐν θαλίῃσιν ἔσῃ, τιμῶν γένος αἰὲν ἐόντων. Εὐτ ̓ ἄν δὴ πρότερον θνητὸν θεοῦ ἄνδρα σεβίσσῃς, τηνίκα σοι πόλεμός τε καὶ ἐμφύλιος στάσισ ἣξει. Τούτων ἀκούσαντες, ἔδοξαν λέγειν αὐτοῖς τὸν θεὸν, ὡς οὐδέποτε παύσαιντο τρυφῶντες· οὐδέποτε γὰρ τιμήσειν ἄνθρωπον μᾶλλον θεοῦ. Ἐγένετ ̓ οὖν αὑτοῖς τῆς τύχης μεταβολὴ, ἐπεί τις οἰκετῶν τινα μαστιγῶν, καὶ τοῦτον καταφυγόντα εἰς τὰ ἱερὰ πάλιν ἐμαστίγου· ὡς δὲ τὸ τελευταῖον κατέδραμεν ἐπὶ τὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μνήματα, ἀφῆκεν αἰδεσθείς. Ἐξαναλώθησαν δὲ φιλοτιμούμενοι πρὸς ἑαυτοὺς τρυφαῖς. Καὶ πόλις δὲ πρὸς ἁπάσας τὰς ἄλλασ ἡμιλλᾶτο περὶ τρυφῆς. Εἶτα μετ ̓ οὐ πολὺ γινομένων αὐτοῖς σημείων πολλῶν καὶ (τῆς Casaub.) ἀπωλείας, περὶ ἧς νῦν οὐκ ἔτ ̓ ἐπείγει λέγειν, διεφθάρησαν. Gestabant Sybaritae vestes ex Milesia lana confectas: ex quo etiam amicitiae inter civitates natae sunt, ut tradit Timaeus. Nam ex Italicis populis Etruscos amaverunt, externorum lonas, eo quod luxui dediti essent. Equites Sybaritarum, numero supra quinquies mille, pompam agentes transvebebantur croceas vestes super thoracibus induti. Aestivo tempore juniores in Nympharum Lusiadum antra secedentes, in omni luxuriae genere vitam ibi agebant. Ditiores quando rusticatum ibant, vehiculo licet proficiscentes, tamen unius diei iter nonnisi intra triduum conficiebant. Erant vero etiam viarum nonnullae, quae ad villas ducebant, superne tectae. Plerique ex civibus cellas vinarias habent prope mare, in quas per canales vinum ex agris devehitur; quod deinde partim externis venditur, partim naviculis in urbem comportatur. Celebrant vero etiam publice multa atque frequentia epula: quorum ad celebritatem qui splendide conferunt, hos aureis honorant coronis, et publice eos renunciant in solennibus sacrificiis et spectaculis, non eorum in civitatem benevolentiam praedicantes, sed munera in coenas collocata: quibus in coenis etiam coquos (ait timaeus) coronari solitos, si qui cibos appositos prae ceteris delicatos parassent. Apud Sybaritas etiam inventae sunt cellae, in quibus decumben tes calido vapore perfusi sudabant. Matularum item in convivia inferendarum primi auctores fuere. Iidem, irridentes illos qui relicta patria in exteras regiones proficiscuntur, gloriari solebant, quod super fluviorum suorum pontibus consenuissent. Videtur autem praeter opulentiam Sybaritarum ipsa regio (quae quos fructus gignit, hi fere omnes, quoniam importuosum mare est quod regioni praetenditur, ab ipsis civibus consumuntur), partim etiam situs urbis, partim oraculi responsum, ad mollitiem omnes invitasse, fecisseque ut vitam supra modum dissolutam sequerentur. Scilicet urbs eorum, in cavo sita, aestivo tempore mane quidem et sub vesperam immodicum frigus habet, medio vero die aestum intolerabilem: quare plerique arbitrantur, ad sanitatem plurimum ipsis conferre flumina, atque etiam caussam esse, cur vulgo dictitetur, qui Sybari non ante fatalem diem mori velit, eum nec occcidentem Solem debere videre, nec orientem. Miserant vero aliquando oraculum consulturos, quorum in numero Amyris fuerat, qui quaererent quam diu duratura esset illorum felicitas. Quibus Pythia respondit: Felix, omnino felix, Sybarita, futurus, dum rebus laetis venerabere numina divum. At simul atque illis mortalis homo anteferetur, tum veniet bellum saevum atque domestica turba. Quo accepto responso existimabant illi, dicere Deum, numquam ipsos desituros in voluptatibus vivere: numquam quippe futurum, ut hominem magis quam deum honorent. Evenit autem illis rerum et fortunae commutatio, postquam aliquis servum loris caesum, quum is ad deorum aram confugisset, rursus ceciderat, eumdem vero, quum postremo ad patris heri sepulcrum confugisset, dimiserat venerans loci religionem. Exhausta est autem eorum Opulentia, invicem aemulantium, quis luxuria praecellcret: atque etiam publice civitas cum aliis omnibus civitatibus de luxu ambitiose contendebat. Denique haud ita multo post, quum multa etiam eis incidissent praesagia exitii, de quo jam nihildum necesse est dicere, exstincti sunt.

DFHG URN Retriever

The DFHG URN retriever is a tool for retrieving and citing passages and words in the Greek texts Fragmenta Historicorum Graecorum by typing the corresponding URN.

For example:

  1. Hellanicus fr. 1
    urn:lofts:fhg.1.hellanicus.hellanici_fragmenta.phoronis:1
  2. The citation of the beginning of Hellanicus fr. 1 (Ἑλλάνικος ὁ Λέσβιος τοὺς Τυῤῥηνούς φησι, Πελασγοὺς πρότερον καλουμένους, ἐπειδὴ κατῴκησαν ἐν Ἰταλίᾳ, παραλαβεῖν ἣν ἔχουσι προσηγορίαν)
    urn:lofts:fhg.1.hellanicus.hellanici_fragmenta.phoronis:1@ἑλλάνικος[1]-προσηγορίαν[1]

DFHG Project     Creative Commons License