Digital Fragmenta Historicorum Graecorum (DFHG)

DFHG Digger

Where author="ACUSILAUS"

Volumen primum

XXXVI

ACUSILAUS

ACUSILAUS: DE VITA ET SCRIPTIS AUCTORUM, QUORUM FRAGMENTA HOC VOLUMINE COMPREHENDUNTUR

De Acusilao spissa caligine circumfusa sunt omnia. Clemens Alexandrinus (Strom. I, p. 299, D.) eum septem sapientibus annumeratum esse dicit. A Dionysio Hal. (De Thuc. p. 138, 31) una cum Eugeone Samio, Deiocho Proconnesio, Eudemo Pario, Democle Phigaleense et Hecataeo ante bellum Peloponnesiacum vixisse traditur. Cum his si conjungimus locum Josephi(C. Apion. I, p. 1034 et ex (??) Euseb. P. E. X, 7, p. 478, A, B), ubi sic: Οἱ τὰς ἱστορίας ἐπιχειρήσαντες συγγράφειν παρ’ αὐτοῖς (τοῖς Ἕλλησι), λέγω δὲ τοὺς περὶ Κάδμον τε τὸν Μιλήσιον καὶ τὸν Ἀργεῖον Ἀργεῖον Ἀκουσίλαον, καὶ μετὰ τούτων εἴ τινες ἄλλοι λέγονται γενέσθαι, βραχὺ τῆς τῶν Περσῶν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα διαστρατείας τῷ χρόνῳ προὔλαβον, cum specie quadam verisimilitudinis statui potest floruisse Acusilaum inter Olympiadem septuagesimam et octogesimam. — Reliqua quae de hoc scriptore innotuerunt leguntur apud Suidam. Ἀκουσίλαος, inquit, Κάβα (Κάβα ἢ Σκάβρα Diog. Laert. I, 41) υἱὸς, Ἀργεῖος ἀπὸ Κερκάδος (Κεκήδος Eudoc.) Πόλεως, οὔσης Αὐλίδος πλησίον· ἱστορικὸς πρεσβύτατος. Ἔγραφε δὲ Γενεαλογίας ἐκ δέλτων χαλκῶν, ἅς λόγος εὑρεῖν τὸν πατέρα αὺτοῦ, ὀρύξαντά τινα τόπον τῆς οἰκίας αὐτοῦ. Miraris fortasse Argivum illum ex urbe prope Aulidem sita, novo acrisiae crimine Grammaticum oneraturus. Verum cavendum est, ne citius quam cogitatius pronuntiemus. Nam quum Stephanus praeter celeberrimum Argos Peloponnesi alias decem ejusdem nominis urbes enumeret, atque sic omnem fere planitiem ad mare sitam nominatam esse dicat, fieri potuit, ut Boeotia quoque Argos suum haberet. Ac revera itafuisse nuperrime probavit Ungerus (Theban. Paradox. p. 301 sq.) tum ex Strabone (IX, p. 404), ubi ait: Ἔστι δὲ τῷ ἐκ Θηβῶν εἰς Ἄργος ἀπιόντι ἐν ἀριστερᾷ ἡ Τάναγρα· ἐν δεξιᾷ δὲ κεῖται ἡ Ὑρία· tum ex glossa Hesychii: Ἄργος Ὑάντιον (in Ἀργοβίαντον depravatum), Βοιωτίας, auxilio denique advocat auctorem Vitae Pindari (in cod. Vratisl.
XXXVII
p. 10) el Eustathium (Prooem. in Pindar. p. 16), qui poetam, quem plures apud Thebas mortuum esse dicunt, Argis diem obiisse narrant. Quemadmodum hoc regionis nomen jam in antiquitate obscuratum esse debet, sic etiam Cercas urbs vetustae admodum memoriae fuisse videtur. «Quod nomen tamen, Unger. I. I. dicit, fortasse judicabor in lucem protraxisse mentione facta Dianae Celcaeae, de qua Boeckhius ad Corp. Insc. Graec. nr. 1947, p. 47, haec disseruit: «Ἀρτέμιδι Κελκαίᾳ· quo firmatur optimorum librorum lectio apud Arrhianum VII, 19, ubi memoratur antiquum Athenis τῆς Ἀρτέμιδος τῆς Κελκαίας ἕδος. Hoc vidit jam Paciaudus, sed ignorant Arrhiani interpretes.» Et de eadem dea ante Boeckhium loquutum video Villoissonum Anecd. T. II, p. 162 sq. not. I. Nec dubito accommodare in hanc rem vocabuhim Celcaeae, Epiroticae urbis, literis mandatum ab Eustathio in Hom. Odyss. XI, 120, p, 1675, 37: Βουνίμαν τινὰ ἢ Κελκέαν . . . τοπικὰ ὀνόματα.» His igitur indiciis, quum Suidae testimonium accedat, non dubitandum est exstitisse Boeotiae urbem Cercadem, quod nomen postea in Celcadem abierit. Etsi enim id quod Diana Κερκαία memoratur, per se nihil probare videtur, quum voce κερκαία (a κέρκος) deae radiosae vel splendidae (4) natura significetur, ideoque nihil cogat ut ejusdem nominis urbem statuamus: non minimum tamen Suidae auctoritas augetur eo quod hoc ipsum nomen ducit nos in Boeotiam Apollinis et Dianae cultu insignem. Obvium fit in fabulis nomen Cercyonis, filii Agamedis, qui cum Trophonio Augeae, Iobis filio, et Hyrieo thesauros exaedificavit. Uti vero Augeae et Hyriei nomina aperte spectant ad Apollineam naturam, sic etiam illud Cercyonis ex eadem radice natum ex qua κέρκαιος. Alia hujus vocabuli forma est Κέρκαφος, qui apud Schol. Pind. Ol. VII, 132, Solis e Rhode filius dicitur, atque in fabulis Minyarum pater est Ormeni, a quo Ormenium prope Iolcum condita. Quod deinde patris nomen apud Suidam attinet, hoc alibi, quantum sciam , nusquam reperitur. Welckerus in dissertatione, quam in Xanthi Vita laudavi, Cabam patrem a seriore quodam fictum esse suspicatur, qui quum novum opus sub Acusilai nomine ederet, exquisito hoc patris nomine auctori sui auctoritatem addere voluisset. Nescio quamnam significationem huic vocabulo tribuerit vir doctus, quum meram id fictionem esse ab omni sensu destitutam ab more an- tiquitatis abhorreat. Ut proferam meam qualemcunque sententiam, puto equidem quemadmodum Cercadem urbem Dianae et probabiliter etiam Apollini sacram fuisse vidimus, sic fortasse patris quoque nomen ad Apollinis cognomen spectare, quod in Acusilai familia sacerdotali reperiebatur. Ex sacerdotum enim familiis plures vetustissimorum historicorum, qui genealogias scripserunt, profectos esse jam propterea suspicari licet, quod hi prae ceteris antiquorum temporum memoriam colere debuerunt et in templorum publicis catalogis consignare. Atque in familia Acusilai talia studia viguisse fama illa subindigitare videtur, quae Acusilaum narrat genealogias ex aeneis tabulis descripsisse a patre in domo sua repertis. Huc accedit quod Hecataei quoque (Hegesandri filii), nec non Xanthi, Candauli, ut puto, filii, nomina aptissime referri possunt ad gentesApollinis sacerdotio fungentes. Nomen Κάβας igitur, nisi fallor, decurtatum est ex ἑκάβας (5) i. q. ἕκατος (nam de compositione cum βαίνω in his vocibus non cogitandum), ad similitudinem vocum Λυκάβας, Ἰόβας etc. Primam syllabam ἕ agnosco litera Σ in forma Σκάβρας a Diogene allata, ubi praeterea literam ρ interpositam videmus. Verum haec fortasse orta est ex antiqua forma ἑκάβαρ, quam quidem in voce ἰόβας (6) obtinuisse statuo propter latinum jubar. Incerta haec sunt et conjecturis nituntur. Itaque si quis meliora scit, doceat. Genealogiarum, quas Acusilaus condidit, libri laudantur tres. In his eum Hesiodi maxime carmina, quorum patria Boeotia, secutum esse intelligitur ex Clem, Alex. Strom. VI, p. 629, A, ubi haec: Τὰ Ἡσιόδου μετήλλαξαν εἰς πεζὸν λόγον καὶ ὡς ἴδια ἐξήνεγκαν Εὐμηλός τε καὶ Ἀκουσίλαος οἱ ἱστοριογράφοι. Neque vero totum ex iis pependisse apparet ex loco Josephi (contr. Apion. I, p. 1034, et ex eo Euseb. I. I.). Περίεργος ἂν εἴην ἐγὼ, ait, τοὺς ἐμοῦ μᾶλλον ἐπισταμένους διδάσκων, ὅσα μὲν Ἑλλάνικος Ἀκουσιλάῳ περὶ τῶν τῶν γενεαλογιῶν διαπεφώνηκεν, ὅσα δὲ διωρθοῦτο τὸν Ἡσίοδον Ἀκουσίλαπεφώνηκεν, ὅσα δὲ διωρθοῦτο τὸν Ἡσίοδον Ἀκουσίλαος. Nec tamen hos testes afferrem, nisi res per se probabile esset. Nam quod seriore aetate circumferebatur Acusilai opus adulterinum fuit et suppositum, ut pluribus locis repetit Suidas (v. Ἑκαταῖος Μιλήσιος, Ἱστορῆςαι, Συγγράφω: τὰ Ἀκουσιλάου νοθεύεται). Hae Pseudo-Acusilai genealogiae sine
XXXVIII
dubio confectae sunt iisdem Alexandrinorum temporibus, quibus eandem sortem etiam alii iidemque juniores scriptores experti sunt. Sed vel Hadriani aetate fraudem non admodum notam fuisse colligi potest ex Suida (v. Σαβῖνος) ubi Sabinum et in Thucydidem et in Acusilaum commentarios scripsisse dicit (7) .
100

ACUSILAI FRAGMENTA

ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΑΙ

ACUSILAI FRAGMENTA

1.

p. 100

Plato Sympos. p. 178. B (quem locum Stobaeus excerpsit in Eclog. phys. 1, p. 22):Ἡσίοδος πρῶτον μὲν Χάος γενέσθαι φησὶν (Stob. Φησὶ γίγνεσθαι) ... μετὰ τὸ Χάος δύο τούτω γενέσθαι, Γῆν τε καὶ Ἔρωτα. ... Ἡσιόδῳ δὲ καὶ Ἀκουσίλαως ὁμολογεῖ. Οὕτω πολλαχόθεν ὁμολογεῖται Ἔρως ἐν τοῖς πρεσβυτάτοις εἶναι (Stob. Ἀκουσ. ξύμφησιν, ἐν τοῖς πρεσβ. εἶναι), πρεσβύτατος δὲ (Stob. τε) ὢν, μεγίστων ἀγαθῶν ἡμῖν αἴτοις ἐστί. Hesiodus principio Chaos exstitisse dicit ... post Chaos haec duo exstitisse, Terram atque Amorem. ... Acusilaus quoque cum Hesiodo consentit. Atque ita passim, Amorem ex antiquissimis esse, conceditur. Quum vero talis sit, maximorum bonorum nobis est causa.
ACUSILAI FRAGMENTA

1.

p. 100

Scholiastes Theocriti iin argumento Idyllii XIII:Ἡσίοδος Χάους καὶ Γῆς (Ἔρωτα υἱὸν λέγει) ... Ἀκουσίλαος Νυκτὸς καὶ Αἰθέρος. Hesiodus Amorem Chai et Terrae, Acusilaus Noctis et Aetheris filium esse dicit.
ACUSILAI FRAGMENTA

1.

p. 100

Damascius περὶ αῤχῶν c. 14, p. 257. in Wolfii Anecdot. Graec. t. III:Ἀκουσίλαος Χάος μὲν ὑποτίθεσθαί μοι δοκεῖ τὴν πρώτην ἀρχὴν, ὡς πάντη ἄγνωστον· τὰς δὲ δύο μετὰ τὴν μίαν· Ἔρεβος μὲν, τὴν ἄῤῥενα, τὴν δὲ θήλειαν, Νύκτα· ταύτην μὲν ἀντὶ ἀπειρίας, ἐκείνην δὲ ἀντὶ πέρατος, Ἐκ δὲ τούτων φημὶ μιχθέντων Αἰθέρα γενέσθαι, καὶ Ἔρωτα, καὶ Μῆτιν, τὰς τρεῖς ταύτας νοητὰς ὑποστάσεις. Acusilaus Chaos statuere mihi videtur primum rerum principium, ut prorsus ignotum. Post hoc unum haec duo; Erebum, principium masculinum, et Noctem, principium femininum, hoc pro infinito, illud pro finito. Ex horum commixtione ortos esse dico Aetherem, Amorem, Intelligentiam, tres illas, quae mente percipiuntur, substantias.
ACUSILAI FRAGMENTA

2.

p. 100
Etymol. M.:Κοῖος· πατὴρ Λητοῦς· παρὰ τὸ κοεῖν, ἐστι νοεῖν καὶ συνιέναι, ἐστι συνετός. Κοῖόν θ ̓ Ὑπερίονά τ ̓ Ἰαπετόν τε (ex Hesiodi Theog. 134). Οἱ Αἰολεῖς τῷ κ ἀντὶ τοῦ ν κέχρηνται. Οὗτοι δὲ Τιτᾶνες καὶ Τιτανίδες καλοῦνται, ὡς Ἀκουσίλαος. Coeus, pater Latonae, sic nominatus a κοεῖν, quod idem est ac νοεῖν et συνιέναι (scire, intelligere), ita ut κοῖος sit quasi νοῖος prudens, intelligens. Nam Aeoles litera κ pro ν utuntur. Hesiodus: Coeum et Hyperiona et Iapetum. Hi vero Titanes et Titanides vocantur, ut ait Acusilaus.
ACUSILAI FRAGMENTA

3.

p. 100

Schol. Hesiod. Theog. 870, p. 169 a:Ἀκουσίλαος τρεῖς ἀνέμους εἶναι φησὶ κατὰ Ἡσίοδον, βορᾶν, ζέφυρον, καὶ νότον. Τοῦ γὰρ ζεφύρου ἐπίθετον τὸ ἀργέστην φησίν. Acusilaus tres ventos esse dicit secundum Hesiodum: boream, zephyrum, notum. Nam ἀργέστην (velocem, vel album, i. e. albas nubes in coelo congerentem) ait zephyri epitheton esse.
ACUSILAI FRAGMENTA

4.

p. 100

Schol. Nicandri Theriac. v. 11, p. 6:Περὶ τῆς τῶν δακνόντων θηρίων γενέσεως, ὅτι ἐστὶν ἐκ τῶν Τιτάνων τοῦ αἵματος, παρὰ μὲν τῷ Ἡσιόδῳ οὐκ ἔστιν εὑτεῖν· Ἀκουσίλαος δέ φησιν ἐκ τοῦ αἵματος τοῦ Τυφῶνος πάντα τὰ δάκνοντα γενέσθαι. Animalia, quae morsu venenato laedunt, ex Titanum sanguine orta esse non legitur apud Hesiodum; Acusilaus vero ex Typhonis sanguine omnia animalia, quae morsu vulnerant, nata esse dicit.
ACUSILAI FRAGMENTA

5.

p. 100

Schol. Apollon. IV, 828:Ἀκουσίλαος Φόρκυνος καὶ Ἑκάτης τὴν Σκύλλαν λέγει. ... Ἐν δὲ ταῖς μεγάλαις Ἠοίαις Φόρβαντος καὶ Ἑκάτης Σκύλλα. Acusilaus Scyllam Phorcynis et Hecatae filiam esse tradit; verum in Eoeis magnis Scylla Phorbantis est ex Hecate.
ACUSILAI FRAGMENTA

6.

p. 100

Strabo X, p. 472, D:Ἀκουσίλαος Ἀργεῖος ἐκ Καβείρης καὶ Ἡφαίστου Κάμιλον λέγει. Τοῦ δὲ, τρεῖς Καβείρους, ὧν Νύμφας Καβειράδας. Acusilaus Argivus ex Cabira et Vulcano natum ait Cadmilum, ex hoc tres Cabiros, ex his Nymphas Cabiridas.V. Welcker. Tril. Aeschyl. p. 219.
ACUSILAI FRAGMENTA

7.

p. 100

Scholia Homer. ad Odyss. K, 2, a Buttmanno ex Codd. Mss. edita:Δευκαλίων, ἐφ ̓ οὗ κατακλυσμὸς γέγονε, Προμηθέως μὲν ἦν υἱὸς, μητρὸς δὲ ὡς πλεῖστοι λέγουσι Κλυμένης, ὡς δὲ Ἡσίοδος Πρυνείης, ὡς δὲ Ἀκουσίλαος Ἡσιόνης τῆς Ὠκεανοῦ καὶ τοῦ Προμηθέως. Deucalio, sub quo diluvium, filius erat Promethei et, ut plurimi dicunt, Clymenae, secundum Hesiodum vero Pandorae; secundum Acusilaum natus est ex Hesione, Oceani filia, et ex Prometheo.Sturz. pro Ἡσιόνης, quae h. l. Oceani filia dicitur, legendum putat Ἀσίας et pro corrupto illo Πρυνείης reponi vult Πανδώρας.
ACUSILAI FRAGMENTA

7.

p. 100

Schol. Pind. Ol. 9, 70:Κοινὰ τὰ περὶ Δευκαλίωνα καὶ Πύῤῥαν, καὶ ὅτι τοὺς λίθους κατόπιν ῥίπτοντες ἀνθρώπους ἐποίουν, μαρτυρεῖ Ἀκουσίλαος. Tralaticia sunt illa de Deucalione et de Pyrrha, eosque lapides post tergum jacientes fecisse homines testatur Acusilaus.
101ACUSILAI FRAGMENTA

8.

p. 101

Schol. Apollon. III, 1123:Ἀκουσίλαος καὶ Ἡσίοδος ἐν ταῖς μεγάλαις Ἠοίαις φασὶν ἐξ Ἰοφώσσης τῆς Αἰήτου Acusilaus et Hesiodus in Eoeis magnis dicunt ex Iophossa, Aeetae filia, Phrixum genuisse Argum.(Phrixum genuisse Argum).
ACUSILAI FRAGMENTA

9.

p. 101

Schol. Apoll. Rh. IV, 1147:Περὶ δὲ τοῦ δέρους, ὅτι ἦν χρυσοῦν, οἱ πλεῖστοι ἱστοροῦσιν. Ἀκουσίλαος δὲ ἐν τῷ περὶ γενεαλογιῶν πορφυρευθῆναι φησὶν ἀπὸ τῆς θαλάσσης. Plurimi narrant vellus illud aureum fuisse; Acusilaus vero in libro de Genealogiis dicit ex mari purpura tinctum esse.
ACUSILAI FRAGMENTA

10.

p. 101

Schol. Apollon. IV, 57:Τὸν Ἐνδυμίωνα Ἡσίοδος μὲν Ἀεθλίου τοῦ Διὸς καὶ Καλύκης παῖδα λέγει, παρὰ Διὸς εἰληφότα δῶρον, αὐτὸν ταμίαν εἶναι θανάτου, ὅτε μέλλοι ὀλέσθαι. Καὶ Πείσανδρος δὲ τὰ αὐτά φησι, καὶ Ἀκουσίλαος, καὶ Φερεκύδης. Endymionem Hesiodus dicit Aethlio, Jovis filio, ex Calyce natum, cui a Jove dono datum esset, se moriturum mortis arbitrum esse. Eadem narrant Pisander, Acusilaus, Pherecydes.
ACUSILAI FRAGMENTA

11.

p. 101

Tzetzes ad Lycophr. 177:Ὠκεανοῦ καὶ Τηθύος, Ἴναχος· Ἰνάχου καὶ Μελίας τῆς Ὠκεανοῦ, Φορωνεὺς, καὶ Αἰγιαλεὺς Ἄπαις, ἀφ ̓ οὗ Αἰγιάλεια χώρα. Φορωνεὺς δυναστεύων Πελοποννήσου, ἐκ Τηλοδίκης νύμφης γεννᾷ Ἄπιν καὶ Νιόβην. Ἄπις οὖν τυραννικῶς ζῶν, ἀναιρεῖται ὑπὸ Θελξίονος καὶ Τελχῖνος, ἀφ ̓ οὗ καὶ χώρα Ἀπία, τῆς Πελοποννήσου. Νιόβης, τῆς Ἄπιδος ἀδελφῆς, καὶ Διὸς Ἄργος, ἀφ ̓ οὗ χώρα. Κατὰ δὲ Ἀκουσίλαον, καὶ Πελασγὸς σὺν Ἄργῳ, ἀφ ̓ οὗ Πελοποννήσου χώρα, καὶ Ἀπία λεγομένη, μέχρι Φαρσαλίας καὶ Λαρίσσης, Πελασγία ἐκλήθη. Oceaniet Tethyos Inachus, Inachi et Meliae, Oceani filiae, Phoroneus et Aegialeus liberis carens, a quo Aegialea nomen habet. Phoroneus, Peloponnesi princeps, e Telodice nympha Apin genuit et Nioben. Apis, a quo regio Peloponnesiaca Apia nominata est, quum tyrannice viveret, a Thelxione et Telchine interficitur. Niobes, Apidis sororis, ex Jove filius est Argus, a quo terra nominata est, et praeter Argum, ut Acusilaus dicit, Pelasgus, a quo Peloponnesus, quae et Apia audit, usque ad Pharsaliam et Larissam, appellata est Pelasgia.
ACUSILAI FRAGMENTA

11.a

p. 101

Didymus apud Macrob. Saturn. V, 18 (p. 130 Bip.): γοῦν Ἀγησίλαος (leg. Ἀκουσίλαος) διὰ τῆς πρώτης ἱστορίας δεδήλωκεν, ὅτι Ἀχελῷος πάντων τῶν ποταμῶν πρεσβύτατος· ἔφη γὰρ Ὠκεανὸς δὲ γαμεῖ Τηθὺν ἑαυτοῦ ἀδελφήν· τῶν δὲ γίνονται τρισχίλιοι ποταμοί· Ἀχελῷος δὲ αὐτῶν πρεσβύτατος καὶ τετίμηται μάλιστα. Acusilaus in primo libro passim ostendit Acheloum omnium fluviorum esse antiquissimum. Dicit enim: «Oceanus vero uxorem ducit Tethyn ipsius sororem, Ex his nascuntur ter mille fluvii, quorum Achelous natu maximus est, et prae ceteris habetur in honore.»
ACUSILAI FRAGMENTA

12.

p. 101

Apollod. Il, 1, 1:Νιόβης καὶ Διὸς ... παῖς Ἄργος ἐγένετο· ὡς δὲ Ἀκουσίλαός φησι, καὶ Πελασγὸς, ἀφ ̓ οὗ κληθῆναι τοὺς τὴν Πελοπόννησον οἰκοῦντας Πελασγούς. Ἡσίοδος δὲ τὸν Πελασγὸς αὐτόχθονά φησιν εἶναι. Jovis ex Niobe, filius erat Argus et Acusilao auctore, Pelasgus, a quo Peloponnesi incolae Pelasgi nominati sunt. Hesiodus vero Pelasgum autochthonem esse dicit.
ACUSILAI FRAGMENTA

12.

p. 101

Idem III, 8, 1:Τὸν Πελασγὸν Ἀκουσίλαος Διὸς λέγει καὶ Νιόβης, ... Ἡσίοδος δὲ αὐτόχθονα.
ACUSILAI FRAGMENTA

13.

p. 101

Ge. Syncellus Chronograph. p. 64, B, C.:Οὐδὲν ἀξιομνημόνευτον Ἕλλησιν ἱστορεῖται πρὸ Ὠγύγου, πλὴν τοῦ Φορωνέως τοῦ συγχρονίσαντος αὐτῷ, καὶ Ἰνάχου τοῦ Φορωνέως πατρὸς, ὃς πρῶτος Ἄργους ἐβασίλευσεν, ὡς Ἀκουσίλαος ἱστορεῖ. Ante Ogygen nihil apud Graecos narratur dignum quod memoretur, excepto Phoroneo, illius aequali, atque Inacho, Phoronei patre, qui primus Argolidis rex erat, ut narrat Acusilaus.Conf. Pausan. II. 15, p. 144 sq.
ACUSILAI FRAGMENTA

14.

p. 101

Clemens Alexandr. Strom. I, p, 321, A, et ex eo Euseb. Praep. evang. X, 12, p. 497, D:Ἀκουσίλαος Φορωνέα πρῶτον ἄνθρωπον (Euseb. ἀνθρώπων) γενέσθαι λέγει. ... Ἐντεῦθεν Πλάτων ἐν Τιμαίῳ (p. 22, A) κατακολουήσας Ἀκουσιλάῳ γράφει. Καί ποτε προαγαγεῖν βουληθεὶς αὐτοὺς περὶ τῶν ἀρχαίων εἰς λόγους τῶν τῇδε, τὰ ἀρχαιότατα λέγειν ἐπιχειρεῖ, περὶ Φορωνέως τε τοῦ πρώτου λεχθέντος καὶ Νιόβης. Acusilaus dicit Phoroneum fuisse primum hominum. ... Hinc Plato in Timaeo secutus Acusilaum, scribit: Et quum vellet eos aliquando inducere ut dicerent de rebus antiquis ejus civitatis, aggreditur dicere quae sunt antiquissima, de Phoroneo, qui dictus est primus hominum, et de Niobe.
ACUSILAI FRAGMENTA

14.

p. 101

Euseb. Praep. ev. X, I0, p. 480, A (ex Julio Africano):Ἀπὸ Ὠγύγου τοῦ παρ ̓ ἐκείνοις (τοῖς Ἀττικοῖς) αὐτόχθονος πιστευθέντος, ἐφ ̓ οῦ γέγονεν μέγας καὶ πρῶτος ἐν τῇ Ἀττκῇ κατακλυμὸς, Φορωνέως Ἀργείων βασιλεύοντος, ὡς Ἀκουσίλαος ἱστορεῖ, μέχρι πρώτης Ὀλυμπιάδος . . . . ἔτη συνάγεται χίλια εἴκοσιν. Ab Ogyge, quem indidem satum esse credunt, sub quodammodo ingens illud primumque diluvium, regnante Argis Phoroneo, Atticam invasisse Acusilaus anctor est, ad primam usque olympiadem . . . anni colliguntur viginti supra mille.
102ACUSILAI FRAGMENTA

15.

p. 102
Joseph. Archaeol. I, 4, extr.:Ἡσίοδός τε καὶ . . . Ἀχουσίλαος. . . ἱστοροῦσι τοὺς ἀρχαίους ζήσαωτας ἔτη χιλια. Hesiodus et Acusilaus narrant antiquissimorum temporum homines ad mille annos vixisse.
ACUSILAI FRAGMENTA

16.

p. 102

Pausan. II, 16, 3, p. 146, de Mycene:Ταύτην εἶναι θυγατέρα Ἰνάχου, γυναῖκα δὲ Ἀρέστοπος, τὰ ἔπη λέγει, δὴ Ἕλληνες καλῦσιν Ἠοίας μεγάλας ἀπὸ ταύτης οὖν γεγονέναι καὶ τὸ ὄνομα τῇ πόλει. Ὅν δὲ φασὶ προσποιούμενοι ἀκοῦσαι λογον (leg. cum Porsono τῇ πόλει φασίν. ὅν δὲ προσποιοῦσιν Ἀκουσιλάῳ λόγον), Μυκηνέα υἱὸν εἶναι Σπάρτωνος, Σπάρτωνος, Σπάρτωνα δὲ Φορωνέως, οὐκ ἄν ἔγωγε ἀποδεξαίμην, διότι μηδὲ αὐτοὶ Λακεδαιμόνιοι. Mycenen Inachi filiam, Acestoris uxorem fuisse illo carmine narratur, quas Eaeas magnas Graeci dicunt, eamque urbi nomen dedisse ajunt. Quem vero Acusilao attribuunt sermonem, Myceneum Spartonis fuisse filium, spartonem Phoronei, mihi utique non probant, siquidem neque Lacedaemoniis.
ACUSILAI FRAGMENTA

17.

p. 102

Apollod. II, 3:Ἅργον τὸν πανόπτην. . . Ἀκουσίλαος γηγενῆ λέγετ. Argum Panopten (omnia oculis cernentem) Acusilaus ex terra ortum dicit.
ACUSILAI FRAGMENTA

18.

p. 102

Apollod. II, I, 3:Ἡσίοδος καὶ Ἀκουσίλαος Πειρῆνος τὴν Ἰώ φασιν εἶναι. Hesiodus et Acusilaus Pirenis filiam Io esse dicunt.
ACUSILAI FRAGMENTA

19.

p. 102
Apollod. II, 2, 2,Proaeti filiae ἐμάνησαν· ὡς μὲν Ἡσίοδός φησιν, ὅτι τὰς Διονύσου τελετὰς οὐ κατεδέχοντο· ὡς δὲ Ἀκουσίλαος λέγει, διότι τὸ τῆς Ἥρας ξόανον ἐξηυτέλισαν. Proaeti filiae...in insaniam inciderunt, quod, ut Hesiodus inquit, Dionysi ferias minime receperant; ut Acusilaus, quod Junonis simulacrum nihili fecerant.
ACUSILAI FRAGMENTA

20.

p. 102

Apollod. II, 5, 7,taurum Cretensem Ἀκουσίλαος εἶναι φησὶ τὸν διαπορθμεύσαντα Εὐρώπην Διί. Taurum Cretensem Acusilaus ait Europam Jovi per mare portasse.
ACUSILAI FRAGMENTA

21.

p. 102

Apollod. III, 4, 4:Ἀκταίων τοῦτον ἐτελεύτησε τὸν τρόπον, ὡς Ἀκουσίλαος λέγει, μηνίσαντος τοῦ Διὸς, ὅτι ἐμνηστεύσατο Σεμέλην. Talis vitae finis Actaeoni (a canibus lacerato) fuit Jove irascente, ut Acusilaus narrat, quod Semeles nuptias ambiisset.
ACUSILAI FRAGMENTA

21.a

p. 102

Probus ad Virgil. Bucol. II, 48:Narcissus flos, ut Acusilaus refert, a Narcisso Amaranthi, qui fuit Erechtheis, ex insula Euboea, interemptus ab Epope. Ex cruore ejus flores, qui nomen ejus acceperunt, procreati. Pro Amaranthi scribendum est Amarynthi (v. Steph. Byz. s, v., Strabop. 448). In Erechtheis latere videtur Eretriensis. Nam Strabo p. 404 Narcissi Eretriensis monumentum memorat ad Oropum.
ACUSILAI FRAGMENTA

22.

p. 102

Apollod. III, 12, 6: Ἀσωπὸς ποταμὸς . . . ὡς Ἀκουσίλαος λέγει, Πηροῦς καὶ Ποσειδῶνος. Asopus fluvius, ut Acusilaus dicit, Perus et Neptuni filius est.
ACUSILAI FRAGMENTA

23.

p. 102

Schol. Homer. Odyss. Ξ, 533:Ἐπεχθεὺς τῶν Ἀθηναίων βασιλεὺς ἴσχει θυγατέρα τοὐνομα Ὠρείθυιαν κάλλει διαπρεπεστάτην. Κοσμήσας ταύτην ποτὲ, πέμπει κανηφόρον θύσουσαν εἰς τὴν ἀκρόπολιν τῇ Πολιάδι Ἀθηνᾷ. Ταύτης δὲ Βορέας ἄνεμος ἐρασθεὶς, λαθών τοὺς βλέποντας καὶ φυλάσσοντας τὴν κόρην ἥρπασεν. Καὶ διακομίσας εἰς Θράκην, ποιεῖται γυναῖκα. Γίνονται δὲ αὐτῷ παῖδες ἐξ αὐτῆς Ζήτης καὶ Κάλαΐς. Τὸ νάκος ἔπλευσαν ἐν τῇ Ἀργοῖ. ἱστορία παρὰ Ἀκουσιλάῳ. Erechtheus, rex Atheniensium, filiam habuit Orithyiam summa excellentem venustate. Quam quum Canephoram, ut sacrificia offerret Minervae Poliadi, in Acropolin misisset, tanto Boreas ventus puellae amore exarsit, ut non animadversus a praesentibus puellamque servantibus furtim eam subriperet et in Thessaliam translatam sibi jungeret connubio. Filios ex ea habuit Zeten et Calain, qui propter virtutem suam cum semideis Argo nave vecti sunt in Colchidem, unde vellus illud reportarent.
103ACUSILAI FRAGMENTA

24.

p. 103

Apollod. III, I5,2, de Zete et Calai:Ὡς Ἀκουσίλαος λέγει, περὶ Τῆνον ὑφ' Ἡρακλέους ἀπώλοντο. Zetes et Calais, ut Acusilaus dicit, ad Tenum ab Hercule interfecti sunt.
ACUSILAI FRAGMENTA

25.

p. 103

Schol. Pindar. Pyth. III, 25:Διὰ τί δὲ προὐτίμησε (Coronis) τὸν Ἴσχυν τοῦ Ἀπόλλωνος, Ἀγησίλαός (leg. Ἀχουσίλαός) φησιν, ὡς κατὰ δέος ὑπερψίας θνητῷ βουληθεῖσα συνεῖναι. Causam, cur Coronis Ischyn Apollini praeferendum duxerit, Acusilaus affert, quippe quae verita ne a deo contemtui haberetur, cum mortali homine esse maluisset.
ACUSILAI FRAGMENTA

26.

p. 103

Schol. Homer. II. r, 307:Ἀφροδίτη χρησμοῦ ἐκπεσόντος, ὅτι τῆς τῶν Πριαμιδῶν ἀρχῆς καταλυθείσης, οἱ ἀπ ̓ Ἀγχίσου Τρώων βασιλεύσουσιν, Ἀγχίσῃ ἤδη παπηκμακότι συνῆλθεν. Τέκουσα δ ̓ Αἰνείαν, καὶ βουλομένη πρόφασιν κατασκευάσαι τῆς τῶν Πριαμιδῶν καταλύσεως, Ἀλεξάνδρῳ πόθον Ἑλένης ἐνέδαλε, καὶ μετὰ τὴν ἁρπαγὴν τῷ μὲν δοκεῖν δυνεμάχει τοῖς Τρωσί· ταῖς δὲ ἀληθείαις παρηγόπει τὴν ἡτταν αὐτῶν, ἵνα μὴ παντελῶς ἀπελπίσαντες ἀποδῶσι τῆν Ἑλένην. Ἱστορεὶ Ἀκουσίλαος. Edito oraculo post dissolutam Priamidarum dominationem prosapiam Anchisae regnum Trojanorum habituram esse, Venus cum Anchise vegetam aetatem jam egresso concubuit. Ex quo quum Aeneani peperisset, ut Priamidarum potestatem subvertendi occasionem nancisceretur, Alexandro Helenae amorem injecit, et post illius raptum a Trojanorum partibus stare visa est; re vera autem hac auxilii specie solabatur cladem eorum, ne prorsus desperantes Helenam redderent.
ACUSILAI FRAGMENTA

27.

p. 103

Schol. Hom. Odyss. Λ, 519:Εὐρύπυλος Ἀστυόχης καὶ Τηλέφου τοῦ Ἡρακλέους παῖς, λαχὼν τὴν πατρῷαν ἀρχὴν, τῆς Μυσίας ἀρχῆς προίσταται. Πυθόμενος δὲ Πρίαμος τῆς περὶ τούτου δυνάμεως, ἔπεμψεν ὡς αὐτὸν, ἵνα παραγένηται σύμμαχος. Εἰπόντος δὲ αὐτοῦ ὡς οὐκ ἐξὸν (Buttmann. ἐξῆν) αὐτῷ διὰ τὴν μητέρα, ἔπεμψεν Πρίαμος τῇ μητρὶ αὐτοῦ Ἀστυόχη δῶρον χρυσῆν ἄμπελον. δὲ λαδοῦσα τὴν ἄμπελον, ἔπεμψε τὸν υἱὸν ἐπὶ στρατείαν. Νεοπτόλεμος δὲ Ἀχιλλέως παῖς τοῦτον ἀναιρεῖ (Buttmannus edidit Πρίαμος τῇ μητέρι αὐτοῦ δῶρα. δὲ λαδοῦσα τὸν υἱὸν ἔπεμψιν ἐπὶ στρατείαν. Ὅν Νεοπτόλεμος τοῦ Ἀχιλλέως υἱὸς ἀναιρεῖ). δὲ ἱστορία παρὰ Ἀκουσιλάῳ. Eurypylus, filius Astyochae et Telephi, Herculis filii, in Mysiae regno patri successit. Cujus de polentia quum Priamus audivisset, misit qui ad belli societatem eum permovereut, et, respondente illo non licere sibi propter matrem, Astyochae dono misit vitem auream. Qua accepta, misit illa filium in expeditionem. Hunc vero Neoptolemus, Achillis filius, occidit.
ACUSILAI FRAGMENTA

27.

p. 103

Schol. Pind. Ol. VII, 42:Ἔοικε δὲ Πίνδαρος ἐντετυχήκέναι τῷ Ἀχαιῷ ἱστοριογράφῳ· ἐκεῖνος γὰρ οὕτω γενεαλογεῖ· «Υπερόχου Εὐρύπυλος· οῦ Ἀστυδάμεια Τληπολέμου μήτηρ· καὶ αὐτὸς δὲ Ἀμύντωρ εἰς Δία τὸ γένος ἀνάγει·» Hyperochi Eurypylus, cujus Ormenus, cujus Pheres, cujus Amyntor, cujus Astydamia, Tlepolemi mater; et ipse Amyntor ad Jovem genus refert.Pro τῷ Ἀχαιῷ ἱστορ. Baeckhius emendandum statuit Ἀκουσιλάῳ τῷ ἀρχαίῳ ἱστορ.
ACUSILAI FRAGMENTA

28.

p. 103

Apollod. III, II. I:Μενέλαος ἐγέννησεν . . . ἐκ δούλης Πιερίδος, γένος Αἰτωλίδος, ἢ, καθάπερ Ἀκουσίλαός φησι, Τηριδάης, Μεγαπένθη. Menelaus genuit—ex serva Pieride ab Aetolia oriunda, sive, ut Acusilaus ait, e Teridae Megapentliem.
ACUSILAI FRAGMENTA

29.

p. 103

Schol. Apollon. 4, 992:Ἀκουσίλαος ἐν τῇ τρίτῃ φησὶν, ὅτι ἐκ τῆς ἐκτομῆς τοῦ Οὐρανοῦ ῥανίδας ἐνεχθῆναι συνέπεσεν, τουτέστι σταγόνας, κατὰ τῆς γῆς. Ἐξ ὧν γεννηθῆναι τοὺς Φαίακας. Οἱ δὲ, τοὺς γίγαντας. Καὶ Ἀλκαῖος δὲ κατὰ τὰ αὐτὰ Ἀκουσιλάῳ λέγει τοὺς Φαίακας ἔχειν τὸ γένος ἐκ τῶν σταγόνων τοῦ Οὐρανοῦ. Acusilaus libro tertio dicit, quum Uranus exsecaretur, accidisse ut guttae in terram deciderent; ex his ortos esse Phaeaces; alii dicunt, Gigantes. Etiam Alcaeus eodem modo quo Acusilaus Phaeaces dicit ex Urani guttis genus ducere.
ACUSILAI FRAGMENTA

30.

p. 103

Schol. Homer. Odyss. P, 207:Περελάου παῖδες Ἴθακος καὶ Νήριτος, ἀπὸ Διὸς ἔχοντες τὸ γένος, ᾤκουν τὴν Κεφαληνίαν. Ἀρέσαν δὲ αὐτοῖς τοῦτο, καταλιπόντες τὰ αφέτερα ἤθη, παραγίνονται εἰς τὴν Ἰθάκην. Καὶ τόπον ἰδόντες εὖ πεποιημένον εἰς συνοικασμὸν, διὰ τὸ τῶν παρατεθειμένων ὑψηλότερον εἴναι, [καὶ] κατοικήσαντες δεῦρο τὴν Ἰθάκην ἔκτισαν. Καὶ ἐκ μὲν τοῦ Ἰθάκου νῆσος ἐπωνομάσθη Ἰθάκη· τὸ δὲ παρακείμενον ὄρος ἐκ τοῦ Νηρίτου Νήριτον. δὲ ἱστορία παρὰ Ἀκουσιλάῳ. Perelai filii, Ithacus et Neritus, a Jove oriundi, incolebant Cephaleniam. Placuit his consuetas sedes relinquentes in Ithacam transmigrare. Ubi quum locum viderent peraptum habitationibus propterea quod circumjacentem regionem superabat, colonia huc deducta, Ithacam condiderunt. Et Ithaca quidem insula ab Ithaco nomen accepit, Neritus vero, mons vicinus, a Nerito.
ACUSILAI FRAGMENTA

31.

p. 103

Harpocratio:Ὁμηρίδαι· γένος ἐν Χίῳ, ὥσπερ Ἀκουσίλαος ἐν τρίτῃ. Homeridae, familia in Chio insula, ut Acusilaus ait libro tertio.

Browse the DFHG

The DFHG Digger filters the whole collection of the Fragmenta Historicorum Graecorum according to authors, works, work sections, and book numbers.
By typing and selecting through a live search, users can display the desired part of the collection.
It is possible to combine filters using logical AND/OR expressions to get a more precise selection.

Search Fields

Examples of Combined Search Results

Output

For each query the output displays introductions to FHG authors and fragments arranged by authors and works within FHG volumes and subvolumes.
It is also possible to search DFHG authors who don’t have fragments (e.g., Mnesiptolemus).
Forms of authors, works, work sections and book numbers represent the language used by the editor of the FHG (in Greek and/or Latin).
For a detailed description of the components of the DFHG main page, see “tools” in the DFHG home page.

DFHG Project     Creative Commons License